Puppies en fokkerij

Over kleine Weimpjes en hoe je daartoe komt;-)...

Toen Jackie in 2010 in ons gezin kwam, was er van puppies en fokken geen sprake. Totaal niet…Tot ik helemaal ‘in zwijm’ viel voor mijn eigen hond ;-) en voor het ras tout court. Ik wilde dan ook per se een nakomeling van ‘mijn Jackie Lee’… En voor ik het zelf besefte, was ik fokker. Ons nestje werd voorbereid met de geweldige support van Greyzonefokker Anik en de enorm gewaardeerde medewerking van Greet en Jean-Pierre, eigenaars van de eerste dekreu, mijn dikke vriend Oska (Good Will Hunting von Silberweiss Jäger). In geen tijd ook stond mijn hele reservatielijst vol met (on;-)geduldige puppiekopers. En nog straffer: ik werk ook erkend als fokker door de Belgische Weimaraner Rasvereniging en behoorde plotsklaps tot het exquise clubje van de 4 fokkers van korthaartjes in België. 

De bevalling van Jackie’s eerste nest was voor mij een zeer emotionele belevenis. Het was allemaal de eerste keer, het voelde aan als pionieren en het was een lange nacht met veel adrenaline die de relatie hond-baasje alleen maar heeft verstrekt.

En als ik eerlijk ben met mezelf: het fokken is véél meer dan een ‘noodzakelijk kwaad’. Integendeel, ik vind het heerlijk: de ongelooflijke verwondering wanneer dat eerste pupje ter wereld komt, die zorg, de emoties van het jonge leven, het respect voor moeder Natuur, mama Jackie, puppies die écht groeien, nieuwe baasjes gelukkig zien en steeds maar gelukkiger zien worden…



Passie

Het P-woord is er uit... Passie...maar dat is het ook echt. Als de passie voor het ras er niet is, dan begin je best niet aan dit verhaal want dan verwordt het fokken tot een commerciële aangelegenheid. Het zoeken van de juiste combinatie van ouderdieren, de afspraken met de eigenaars van de reu, de kennismakingsgesprekjes met kandidaat-kopers, het informeren en ondersteunen van de nieuwe puppie-eigenaars maar vooral het begeleiden van de pups tijdens hun eerste 8 levensweken is een werk dat alleen maar goed kan verlopen als er passie mee gemoeid is...

LOSH-stamboom en criteria van de rasvereniging

Na de passie is er ook de formele context waarbinnen er gefokt wordt.
Zo is er eerst de stamboom: hoewel veel fokkers u hier graag wat in misleiden, is er in België maar één echte stamboom en dat is de stamboom die wordt uitgereikt door http://kmsh.be en begint met LOSH (Livre des orgines Saint-Hubert) + nummer, ook gekend als de blauwe stamboom. Equivalent in Nederland is NHSB + nummer. Met deze stambomen ben je er zeker van dat je hond raszuiver is. Het is niet voor niets dat de KMSH als enige instelling in België erkend wordt door de FCI (Fédération Cynologique Internationale); het kwaliteitskenmerk FCI wordt over de hele wereld erkend als gezaghebbend op kynologisch gebied.

Het vraagt enorm veel tijd en geduld om van een Weimaraner een stabiele hond te maken, en dat geldt ook voor goedgefokte exemplaren. Niet iedereen slaagt daar in en daarom is het zo belangrijk om zoveel mogelijke nefaste factoren uit te sluiten en niet te vervallen in impulsaankopen.
Dus, ons eerste criterium bij het kiezen van de reu is de LOSH-stamboom (of equivalant in het buitenland). Enkel hier is er garantie op vlak van afkomst, karakter en gezondheid. Honden zonder stambomen zijn uit den boze, maar ook honden met bijlagestambomen (ALSH of RISH) komen niet in aanmerking voor de fokkerij die wij beogen. We verwijzen graag naar http://www.kmsh.be/pages-nl/societe/maatschappij_losh.html voor alle info over het verschil tussen deze bijlagestambomen en het echte LOSH-stamboek.

En dan is er ook nog de rasvereniging (http://www.weimaranerclub.be) die terecht enkele bijkomende eisen stelt bij het fokken van Weimaraners. Omwille van het strenge (maar rechtvaardige;-) fokbeleid van de club, zijn er over heel België maar vier erkende fokkers voor korthaartjes. De club erkent enkel fokkers die uiteraard fokken volgens de regels van Sint-Hubertus maar naast de zorg voor de rasstandaard ook extra kwalificaties bij de ouderdieren nastreven op vlak van jacht.

Wij verwijzen voor 'goede fokkers' uiteraard door naar de site van onze club, de enige echte rasvereniging voor de Weimaraner in België maar ook naar http://weimaraners.nl/pupbemid.htm, de pupbemiddeling van de Nederlandse rasvereniging en  naar http://von-silberweiss-jager.chiens-de-france.com/braque-de-weimar.html, een topfokker uit Frankrijk (en trouwens ook fokker van Oska, de reu die we gebruikten voor ons eerste enstje.

Gouden vierkant;-)

Uiteindelijk gaat het erom om een betrouwbare hond te fokken. Betrouwbaar heeft voor ons een viervoudige betekenis:
- vooreerst vinden we het belangrijk dat er voldoende jachtverstand in de combinatie gekruist wordt en dit vooral met de bedoeling de zuiverheid van het ras te vrijwaren.
- verder is er de factor schoonheid: een Weimaraner is van nature een mooie en elegante hond; bij de keuze van de ouderdieren trachten we op vlak van schoonheid rekening te houden met het afstemmen van specifieke elementen op vlak van schoonheid met de bedoeling echte beauties te creëren... Wij fokken dus ook enkel met Amerikaanse bloedlijnen aangezien we het voorkomen en de bouw (maar ook het karakter!) van deze honden verkiezen boven andere bloedlijnen.
- zorg voor gezondheid is een open deur...hier is het vooral belangrijk om na te gaan of er geen erfelijke aandoeningen doorgefokt worden (dat gebeurt immers vaak bij lijnfok/inteelt); verder houden we ons ook strikt aan de regels die Sint-Hubertus oplegt op vlak van heupdysplasie. We fokken bij voorkeur met HD/A-dieren.
- en tot slot gaat onze aandacht vooral naar het karakter van de ouderdieren: een stabiel en aanhankelijk karakter van beide ouderdieren is essentieel. We zien zo vaak nerveuze of overenergieke honden waar niks mee aan te vangen is. En dan kan toch nooit de bedoeling zijn?

Aan het gouden vierkant hangt ook een gouden raad...:-). De Weimaraner is geen NU-hond. Beter een jaartje wachten en heel veel gesprekken voeren met fokkers en Weimaraner-eigenaars. Zo kom je veel te weten en geraak je vertrouwd met het (kleine) wereldje. Op die manier zal je ook sneller bij de juiste fokkers en combinaties terecht komen.

En hoe gaat dat dan concreet, zo'n nestje?

Onze pups worden letterlijk in de huiskamer geboren. Op geen meter afstand van de tafel waar we als gezin drie keer per dag samenzitten. Op vlak van socialisatie trachten we zowat alles te doen wat maar denkbaar is: veel mensen ontvangen, op andere terreinen gaan spelen met de pups, met de auto rondrijden, lekker veel lawaai maken met stofzuiger en grasmaaier;-), kinderen uitnodigen om te spelen, met de leiband om wandelingetjes maken, volgoefeningetjes, zwemmen,... en ga zo maar door...We trachten hen ook al zo veel mogelijk te begeleiden bij het zindelijk worden. Sowieso worden de pups krantzindelijk aan de nieuwe baasjes overgedragen.
De pups mogen vanaf 7.5 weken het nest verlaten. Ze worden toegewezen aan hun nieuwe baasjes op basis van een gedragstest én een jachttest. Op die manier zoeken we naar de perfecte match, rekening houdend met de ervaring en woon-, werk- en leefsituatie van de nieuwe gezinnen.
Bij het verlaten van het nest krijgen de pups een Europees hondenpaspoort. Ondertussen werden onze hondjes meermaals ontwormd, ingeënt en gechipt. Daarnaast doet de dierenarts een globale gezondheidscheck. Na enkele maanden brengen we een bezoekje aan de nieuwe thuis van de pups en brengen we de LOSH-stamboom van Sint-Hubertus mee.

En er is ook dienst na verkoop;-). Alle vragen zijn én blijven welkom. Geen enkele vraag is dom...Het welzijn van onze pupjes gaat immers voorop!